bu gece İbrahim'in serin ve rahat ateşini düşün, benim gibi

(Angel Of Grief/Cimitero Acattolico, Roma)

"...

Sen bir çocuksun, annen sinirden bir de sevinçten doğurdu seni
yırtılan ipek sesiyle;

Bir çocuksun sen, bedeviler gibi ezberindeki şiirlerle bulmak
zorundasın çölde yitirdiğin yolu; yeryüzü şenliğinin azımsanamaz
bir parçasıdır yaktığın ateş, kıvrıldığın dönemeç, açtığın şemsiye,
kucakladığın yaşlı ağaç; iyi bir çocuksun; tuhaf çocuksun; ağzını
burnunu tıkasalar gözlerinle soluk alırsın; gözlerini bağlamaya
kalksalar el ve ayak tırnaklarınla; kalsiyum ve kalker destekler
seni, yeraltı suları destekler seni

..."

C. Süreya/Burkulmuş Altın Hali Güneşin

Bir şiir, bir resim, bir heykel, "bir tabak da spagetti" yetiyor insana. Bunu bilir bunu söylerim. Sonra sonra, bu soğukta duş peki?! Serin ve rahat ateşini düşünüyordum İbrahim'in ama olmadı, bu dizelerini yazdım şairin. Hem ben neden kafiyeli konuşuyorum böyle, kalksam iyi olacak.